چت روم

غریبه بخونش

متشکرم غریبه

تنها برای ا-ا

امروز زنگ آخر که سرم داد کشیدی و گفتی: بسه دیگه همه چی تموم شد ... اصلا باورم نمی شد که تو داری سر من داد می زنی. تو تویی که همیشه گفتی دوسم داری...رسم دیرینه عاشقا رو خوب ادا کردی… منظورم چیه؟ بی وفایی در عشق را میگم که تو در حق کسی که خودت داشتی عاشقش می کردی ادا کردی… بهت بر خورد!؟ تو به این کارات چی میگی؟  بلد نیستی من بگم… پس خوب گوش کن… آرمانی که تو دلم داشتم بر آورده نشد… آرزوی یکی شدنمون که خودت تو ذهنم نقاشیش کردی برای همیشه در دلم خاموش شد… نمی دونم شاید هم حق با تو باشه و تقصیر من و سرنوشتمون باید همین جوری رقم می خورد… پس لعنت به این سرنوشت… چه زود یادت رفت دوستیمون…چه زود یادت رفت ابراز علاقه هات...چه زود یادت رفت ۷ماه و... خوشبخت بشی… من دوباره یه روز می بینمت اون روز چه جوری تو چشم من نگاه میکنی…؟ میدونم اگه دوباره ببینمت دیگه بی توجه از کنارم رد میشی…! آخه من کهنه شدم واست… شاید دیگه نشناسی منو! تو یه عروسک دیگه داری که با احساساتش بازی کنی…عشق من عروسک جدید مبارک… خدا کنه قدر اونو بدونی تا مثل من نشه… میدونم که میدونی قدرشو… چون ...تجربه ی خوبی برات بود…  من باید در سکوت لحظه ها بشکنم و صدای شکسته شدنم را جز خودم هیچ کس تا حالا نشنیده و نباید بشنوه… می خوام دیگه رو به خاموشی برم… دیگه آه و افسوس هم فایده نداره… دیگه عشق واسم رنگ خاکستری شده… دیگه رنگهای روشن عشق و دوستی به سوی من نمیاد…بعد رفتنت دوست ندارم کسی تو خلوت لحظه هام بیاد… می خوام تنها باشم تنهاترین تنهای دنیا...اولش بهت گفتم نمی خوام اما با حرفات...من نیومدم که بهت بگم برگردی یا بگم اشتباه تو بوده یا من فقط می خوام بدونی که من نه از سعید و نه از هیچ پسر دیگه ای خوشم نمیاد اگه این طوری بود که تو می گی بدون هیچ ابایی همه چیزو حداقل به تو می گفتم.اما حالا که تو یکی دیگرو دوس داری و ... فقط می تونم بگم مبارکت باشه و براتون آرزوی خوشبختی می کنم

تو

صدای شکستن قلبم را نشنیدی چون غرورت بیداد می کرد

اشک هایم راندیدی چون محو تماشای باران بودی

ولی امیدوارم که آنقدر در آینه مجذوب نشده باشی که حداقل زشتی دیو خودخواهیت را ببینی

باشد با دیگران چنان نکنی که با من کردی

بگو دوستم داری

که گوشهایم را تا مرزهای نامتناهی گشوده ام

گر زمزمه کنی خواهم شنید

بگو... بگو که دوستم داری

تا سکوتت چنین فریاد نکشد به گوشم بی مهریت را

میل رفتن و شوق دور شدنت را

بگو دوستم داری

که تشنه ی این جرعه کلامم...

بگو تا در جواب سوال دوستم دارد یا که نه؟!

همه ی شاخه گلهای زندگیم را پرپر نکنم!

بگو دوستم داری

تا که چشمانت به تصویر نکشد چشمان نگران دیگری را...

بگو تا به آتش زندگی دریابم گلستان ابراهیم را

بگو...

که سکوت تو کفشهای رفتن مرا جفت می کند

باشد...

حقا که به ناحق می گذرم از تو که حق من بودی

امروز حرام و دیروز حلال من بودی!

به سلامت باش ای فریبنده زاد

که بی دام و حرص دانه تو را گرفتارم

این عشق را تا ازل به دل نهان می دارم...

که لب دگر خاموش و قلم بی جوهر است

آه از این عشق که چون صدفی بی گوهر است...

نمی بخشمت به خاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ، به خاطر تمام غم هایی که بر صورتم نشاندی ، نمی بخشمت به خاطر دلی که برایم شکستی ، به خاطر احساسی که برایم پر پر کردی ، نمی بخشمت به خاطر زخمی که با خیانت بر وجودم تا ابد نشاندی

چه زود ازم خسته شدی چه زود از یاد بردی منو

چه زود یکی دیگه اومد جامو گرفت تو دل تو

بهم وفا نکردی و تیشه زدی به قلب من

منو به غم نشوندی و گذشتی از کنار من

مجنون

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه ی لیلا نشست
عشق آنشب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او
گفت یا رب از چه خوارم کرده ای؟
بر صلیب عشق دارم کرده ای!
جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای
نشتر عشقش به جانم میزنی
دردم از لیلاست،آنم میزنی
خسته ام زین عشق،دل خونم مکن
من که مجنونم ، تو مجنونم مکن
مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو... من نیستم
گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم
سال ها با جور لیلی ساختی
من کنارت بودم و نشناختی
عشق لیلی در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم
کردمت آواره ی صحرا نشد
گفتم عاقل میشوی اما نشد
سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا بر نیامد از لبت
روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی
مطمئن بودم به من سر میزنی
در حریم خانه ام در میزنی
حال، این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود
مرد راهش باش شاهت میکنم
صد چو لیلا کشته راهت میکنم

 من از اندوه چشمای قشنگت تو رو از پشت این ظلمت شناختم

چه معصومانه تو دستام شکستی حلالم کن اگه بی وقفه باختم

حلالم کن اگه همدم نبودم اگه با بغض تو محرم نبودم

حلالم کن اگه تنها و سردم اگه همپای تو گریه نکردم

غم شب های بارونی چه سخته شکستن های پنهونی چه سخته

خیال کردم یکی می شیم به زودی ولی افسوس تو هم با من نبودی

حلالم کن که به اشک تو سوگند نمی شد باورم این جور ببازیم

چه ساده پشت سرپل ها شکستن باید انگار بسوزیم و بسازیم

حلالم کن حلالم کن که چشمات منو بدجوری دست گریه داده

نشد هم بغض شب های تو باشم من و تو تکیه مون انگار به باد...

یه اتاق تاریک یه سکوت بهت آلود یه آرامش مسموم یه آهنگ ملایم یه جمله ی عمیق وسط آهنگ:بی تو من در همه ی شهر غریبم و یه قطره اشک که رو گونه هام لغزید. بهم فهموند که چقدر دلم برای داشتنت تنگ شده امشب دستام بهونه ی دستاتو داره و چشمام حسرت یه نگاه تو اون چهره ی معصوم یه بغض غریب تو گلوم لونه کرده و یه احساس غریب تر داره تبر به ریشه ی بودنم میزنه دلم برای روزهای آفتابی گذشه بی تابی میکنه و پاهام بد جوری دل تنگ پا گذاشتن تو جاده ی بارون زده ی خیالته چقدر سخته آرزوی کسی رو داشتن که آرزوتو نداره چقدر سخته دل تنگ کسی بودن که دل تنگ دیگریه خواستم رو یادت خط بکشم خواستم دیگه دل تنگت نباشم از جام بلند شدم چراغهای اتاق رو روشن کردم سکوت رو شکستم آهنگ رو قطع کردم و اشکامو پاک... اما قطره ی اشک بعدی هم رو گونه هام سر خورد تا بهم بفهمونه هنوزم دل تنگتم

فقط واسه خودت

جوجو

 راست میگفت اون  جوجو : همیشه باید بذاریم و بگذریم

یادش به خیر اون روز بعد از کلاس  جبرانی ادبیات 

یادش به خیر اون روز صبح توی پارک رودکی...

 راست میگفت : همیشه باید بذاریم و بگذریم 

ولی وقتی دلت میگه اون ... دیگه نمیتونی روی حرفش حرف بزنی ...

 من بار ها و بار ها گفتم که  جوجو من تورو میخوام... حالا اگه عکس دارن ثابت کنن

 جوجو  دوست دارم 

شبی

 این وبلاگ متعلق به دو عاشقه که...